تعریف:

جرثقیل برجی، جرثقیلی است که با پایه‎های خرپایی شکل، که بر روی برج آن یک سکوی گردان و بوم و مجموعه قلاب قرار گرفته است قرار دارد. این جرثقیل بر حسب نوع برج، بازو و پایه به انواع مختلفی بشرح ذیل تقسیم می‌شود:

– جرثقیل‌های برجی چرخان و غیر چرخان

– جرثقیل‌های برجی با بازوی افقی، مایل، بازو با شعاع ثابت، بازوی متحرک با قابلیت تغییر زاویه در صفحه انجام عملیات.

– جرثقیل برجی با پایه ثابت داخل پی بتنی ، پایه سازه ایی.

الزامات کلی بازرسی:

• هرگونه تغییرات حتی کوچک در طراحی و یا عملکرد هر یک از تجهیزات جرثقیل غیرمجاز است. مگر با تاییدیه کتبی مطابق مدارک پیوست شده توسط سازنده و یا شخص ذیصلاح.
• لبه‌های تیز تجهیزات و وسایل که احتمال آسیب رساندن به پرسنل در حین عملکرد عادی جرثقیل دارند، باید حفاظت شده باشند.
• جرثقیل با پیکربندی‏‎های متفاوت باید درصورت نیاز دارای دستورالعمل تنظیم مجدد محدود کننده‏‎ها و نشانگرها باشد.

زبان‌ها، ترجمه‌ها و علائم ایمنی چند زبانه:

• علائم ایمنی که شامل لغات اخطاری یا پیام متنی هستند در کشور ایران باید به زبان فارسی و در خارج از ایران به یکی از زبان‏‎های کشوری که محصول در آن، مورد استفاده قرار می‏‎گیرد تولید شوند. بدیهی است که علائم ایمنی بدون متن، نیازی به ترجمه ندارند، هرچند محصولاتی که از علائم ایمنی بدون متن استفاده می‎کنند نیازمند هر دو مورد زیر نیاز هستند:

– یک علامت ایمنی ویژه‎ای که از کاربر می‏‎خواهد تا از کتابچه راهنمای کاربر محصول برای توضیح علائم ایمنی قابل کاربرد در محصول استفاده نماید.

– پیام‎های متنی مناسب، مطابق با علائم ایمنی بدون متن، که در کتابچه راهنمای کاربر به زبان مناسبی چاپ شده باشد.

• اصول اولیه و ایمنی برای واسط انسان- ماشین- نشانه‌گذاری و شناسایی- اصول کدگذاری برای نشانگرها و کاراندازها، کدهای دیداری، شنیداری و لمسی باید مطابق استاندارد ISIRI 110 باشد.

ثبت مشخصات فنی:

در ابتدای بازرسی باید مشخصات فنی جرثقیل به شرح زیر ثبت شود: (بعنوان حداقل، اطلاعات زیر باید به شکل بادوام (دایمی) روی هر جرثقیل الصاق شده باشد)

در حین بازرسی از جرثقیل تست‏‎های انطباق گرفته می‌شود و در صورت تفاوت در مقادیر اندازه‌گیری شده و اعلام شده با مشخصات تخصصی جرثقیل مذکور در کاتالوگ، عدم تطابق‌ها گزارش می‌شود.

علامت‏گذاری‎‏ها

انتقال و جابجایی قطعات هر جرثقیل، باید مطابق دستورالعمل‏‎های سازنده باشد و این عملیات تحت نظارت شخص ذیصلاح انجام شود.

دستورالعمل‎‏های آماده‌سازی سایت و دستورالعمل‎‏های نصب و برچیدن باید توسط سازنده جرثقیل همراه با جرثقیل ارائه شده باشد و در آن به نیروها، گشتاورها، جرم، ابعاد قطعات، نقاط اتصال باربرداری، مرکز جرم، ترتیب مراحل و ترتیب انجام و روش‌های مونتاژ و دمونتاژ و هشدارهای مربوط محدودیت‌های ارتفاع، الزامات ریل و متعادل کننده‌ها (شامل درحال کار،خارج از عملکرد و یا متعادل کننده به سمت عقب)، حداکثر سرعت مجاز و ترتیب انجام و روش‌های نصب ساپورت‏‎های سازه‌ای و بادبندها و بست‌های نگه دارنده دایمی و موقت و پایه‌ها و … اشاره شده باشد.

 تمامی دستورالعمل‏‎ها، هشدارها، یادداشت‌ها، اعلامات خطر باید خوانا و دردسترس باشند. (این دستورالعمل‏‎ها باید شامل آخرین ویرایش صادره از سوی سازنده با تطابق دقیق مدل و سال ساخت با جرثقیل مورد بررسی باشند.)

نمودار درجه‌بندی بار شامل تمام شعاع‌های عملیاتی، طول بوم، طناب‌پیچی بالابر بار، چیدمان وزنه تعادل، هشدارها، رویه‌ها، راهنمایی‌ها و تنظیمات و . . . باید در کابین در محلی قابل مشاهده برای اپراتور به دیواره چسبیده شده باشد. دستورالعمل‏‎های بهره‌برداری از ابزارهای کمک عملیاتی محدودکننده‏‎ها و نشانگرها و تجهیزات لازم از جمله ارتباطات رادیویی برای اپراتور باید در دسترس باشد.

 باید دستورالعمل‏‎های بهره‎برداری و محل‌های پیشنهادی باربرداری برای جرثقیل وجود داشته و محدودیت‌ها، ملاحظات طراحی مؤثر بر ایمنی در آن مشخص شده باشد. (برنامه باربرداری برای بارهای مختلف تهیه شده و نیازهای تخصصی هر سایت توسط شخص ذیصلاح تعیین، نظارت و تایید شده باشد.)

 قبل از عملیات نصب باید نقشه ”سایت پلان“ توسط شخص ذیصلاح آماده شده و در آن، محل جرثقیل برجی، جهت قرارگیری تاور در زمان افزایش ارتفاع و سازه‌هایی که در فاصله ۲ متری از انتهای جیب و کانتر جیب پیش‌بینی شده باشد. همچنین در آن باید مخاطراتی مانند و نه تنها شامل خطوط برق، راه آهن، مناطق مرتبط به پیاده روها، راه‌ها وخیابان‎‏های عمومی، ساختمان‌های زیرزمینی، جرثقیل‌های مجاور مشخص شده باشد. در ضمن باید نیازهای برقی جرثقیل و مشخصات سرعت باد و شرایط دمایی و خورندگی‌های محیطی و مشخصات زمین و خاک تهیه و توسط شخص ذیصلاح تایید شده باشد. (اخذ تأییدیه)

برای جرثقیل‏های برجی متحرک، محوطه پارک و مسیر ریل گذاری شامل شرایط مطابق دستورالعمل سازنده و استاندارد طراحی است.

 نمادهای گرافیکی نمایانگر کلمات و جملات (پیکتوگرام‏‎ها) برای جرثقیل برجی باید مطابق با جداول استاندارد ISO 7000  وISO 7296-3 وجود داشته باشد.

 توصیه‏‎های نگهداری و تعمیرات و راهنمایی در مورد رویه‏‎های جوش‏کاری، برنامه‎‏های نت پیشنهادی کارخانه سازنده و مدارک بازرسی روزانه و یا هفتگی جرثقیل باید تهیه و نگهداری و قابل پیگیری‏‎های بعدی مطابق استاندارد ۳-۸۶۰۰۱ ISIRI و یا پیشنهاد سازنده باشند (بطور خلاصه این بازرسی‏‎ها باید شامل: انواع روانکاری‏‎ها، برطرف کردن نشت‏‎ها، خوردگی، پوسیدگی، ترک، استهلاک‏‎ها و بررسی شیطانک قلاب و قلاب و تجهیزات باربرداری و تجهیزات برقی و تکیه‏گاهی و سازه‏ای، ترمزها و کلاچ‏ها واتصالات، کنترل‏ها و عملکردها، طناب فولادی، محدودکننده‏ها و نشانگرها، مخازن سوخت و . . . (بطورمثال بررسی پیچ‏های پیش‏تنیده شده و گشتاور لازم برای بستن آنها و نیروی لازم برای نگاه داشتن پین‎‏ها را در بر بگیرد).

 تمامی تغییرات و بهینه‏‎سازی‏های جرثقیل باید مطابق دستورالعمل سازنده و در نبود آن تحت نظارت شخص ذی‏صلاح انجام شده باشد. (مدارک و محاسبات تایید شده این تغییرات توسط مالک جرثقیل باید نگهداری شود.) (اخذ تأییدیه)

 سازنده باید دستورالعمل‎‏های کاری مربوط به محدودیت‏‎ها و نشانگرها را به عنوان بخشی از دفترچه راهنما همراه با هر وسیله محدودکننده ارایه داده باشد و در ضمن پیش از اجازه دادن به کاربر، میزان آگاهی کامل ایشان از عملکردها و دستورالعمل‎‏ها توسط شخص ذیصلاح بررسی شود.

 کارکرد محدودکننده‏‎ها و نشانگرها باید بر اساس شرایط محیطی مانند یخ‌زدگی، رطوبت، چگالش و ظرفیت اسمی و مشخصات جرثقیل و سازگاری الکترومعناطیسی تعیین شده باشد.

 محدودکننده‎‏ها و نشان‎‏دهنده‏‎ها و . . . باید تحمل بارهای ضربه‏‎ای و ارتعاشات انتقال یافته را داشته باشند. (درصورت تحریک محدودکننده‎‏ها باید تمامی فرامین لغو شود و امکان حرکت در جهت مخالف تا یک وضعیت ایمن وجود داشته باشد.)

  سازه، پایه، آماده‎‏سازی سایت و نصب

 تکیه‏‎گاه جرثقیل باید دارای استحکام کافی در برابر نیروهای عمودی، جانبی و افقی و گشتاورهای وارد به آن و حداکثر سرعت باد بوده، با دستورالعمل‎‏های سازنده هم خوانی داشته باشد. (اخذ تأییدیه)

 بلوک‏‎ها و طناب‏‎های تکیه‏‎گاهی باید حداقل برای ۱۵۰% مقادیر طراحی مقاومت داشته باشند. (اخذ تأییدیه)

  محاسبات مقاومت سازه جرثقیل برجی باید بر اساس استاندارد. EN 14439:2006 + A2-sec 5.2 برای شرایط پایداری سازه‌ای و پایداری در عملیات باربرداری صورت پذیرفته باشد. (اخذ تأییدیه)

 تاییدیه بازرسی چشمی اجزاء جرثقیل قبل از نصب یا افزایش ارتفاع باید وجود داشته و عملیات تحت نظارت شخص ذی‏صلاح انجام شده باشد. (اخذ تأییدیه)

 برای حصول اطمینان از عدم وجود برای ترک، لاغر شدگی، آسیب به رزوه‏‎ها، و بسته نشدن رزوه با دست و … پیچ‏‎ها، مهره‎‏ها، پین‎‏ها باید بازرسی چشمی شوند و درصورت مشاهده هر کدام از موارد فوق جرثقیل نباید مورد پذیرش قرار بگیرد. سایز مناسب و درجه‎‏بندی کاری متناسب با آن روی هر جزء باید خوانا و قابل رهگیری باشد. تست‏‎های غیرمخرب برای ترک‎‏های کوچک مشاهده شده در قطعات اتصالی توصیه می‏شود. استفاده از لاتون و شیم‎‏های مورد تایید سازنده و یا شخص ذی‏صلاح تنها قابل قبول است.

در صورت خودایستا بودن جرثقیل، باید شرایط زیر در مورد آن برقرار باشد:

– در صورت استفاده از انکر بولت پیش تنیده شده، پایه ستون فاقد مهره‏‎های تنظیم ارتفاع باشد.

– ستون با تلرانس ۱:۰۰۵ و یا توصیه سازنده شاقول باشد، ارتفاع ستون نباید کم‏تر از حداکثر مجاز مورد توصیه سازنده باشد.

– در صورت استفاده از وزنه‏‎های متعادل کننده در پایه، باید تمهیداتی برای نگه داشتن وزنه‏‎ها در جای خود، و جلوگیری از جابه جایی آن‏ها پیش‌بینی شده باشد.

– انکر بولت استفاده شده باید دارای نام و آدرس سازنده و تاریخ تولید و شماره سریال باشد و با مقاومت مورد نیاز در انکربولت تطبیق داده شود و تست غیرمخرب روی آن انجام شود (اخذ تاییدیه).

– انکر بولت‏‎های دفن شده در سیمان نباید دوباره استفاده شوند.

در صورت متحرک بودن تکیه گاه جرثقیل، باید شرایط زیر در مورد آن برقرار باشد:

– پایه‎‏های آن، با وزنه‎هایی مطابق دستورالعمل سازنده، متعادل شده باشند.

– مجهز به ترمز طوفان باشد.

– ریل‏‎ها دارای اتصال زمین و در تمام طول مسیر تراز باشند.

– مجهز به متوقف کننده یا ضربه گیر نهایی در فاصله حداقل ۱ متر قبل از انتهای ریل و یا مطابق دستوالعمل سازنده باشند.

– برخورد پایه جرثقیل به متوقف‎کننده‏‎ها یا ضربه گیرها هم زمان باشد.

 در صورت مهار ستون جرثقیل با طناب یا بادبند باید فواصل عمودی بین تکیه‎‏گاه‏‎ها و ارتفاع قسمت خودایستا مطابق توصیه سازنده باشد. (همچنین برای تعیین ارتفاع حداکثری باید شدت باد محلی و سایر موارد توسط شخص ذی‌صلاح در نظر گرفته شود)

 شرایط زیر در مورد مهار ستون جرثقیل با طناب فولادی باید برقرار باشد:

– طناب‏‎های فولادی تحت پیش کشش بوده، دارای تمهیداتی برای تنظیم کشش طناب‏‎ها باشند.

– اتصال طناب‎‏های فولادی موجب آسیب در اجزای ستون، اعمال بار پیچشی و ایجاد نیروهای خارج از مرکز نشوند.

– طناب‎‏های مهار باید برای اپراتور و پرسنل باربرداری در سطح زمین در جایگاه نشانه‏‎گذاری شوند و قابل تشخیص باشند.

 در صورت بالارونده بودن جرثقیل در داخل ساختمان، باید گوه‎‏هایی (غیرچوبی) در موقعیت توسط سازنده نصب شده و تمهیداتی برای جلوگیری از شل شدن آن‏ها پیش‌بینی شده باشد.

 فاصله تکیه‎‏گاه‎‏ها، شرایط استفاده در هنگام وزش باد، حداکثر ارتفاع تا زمان بالابری جرثقیل، محل‌های نصب اتصالات به ساختمان بازرسی و تست استحکام شوند و سازه‌های تقویتی و شمع‎زنی‎‏ها و یقه‎‏های صلب برای اتصالات تنها باید در محل‏‎های تعیین شده توسط سازنده نصب شوند. (اخذ تاییدیه)

 ساپورت‎‏هایی از طناب فولادی و فلز مطابق دستورالعمل سازنده نصب شوند تا یقه اتصال سرنخورد.

 در صورت وجود تیرهای تعادلی، بسته به نوع تیر تعادلی، باید تمهیدات نصب و وضعیتی که لازم است از آن استفاده شود (سرویس، خاموشی یا تعادل رو به عقب) و زمان مورد نیاز برای نصب آن (در صورت استفاده از آن در هنگام خاموشی دستگاه) در مستندات سازنده مشخص شده باشد.

 در صورتی که جرثقیل دارای تمهیداتی برای چرخش آزادانه با باد است، باید فواصل آزاد کافی بین جرثقیل و موانع ثابت یا جرثقیل‎‏های مجاور برای امکان چرخش ۳۶۰ درجه‌ای  بدون برخورد وجود داشته باشد. (حداقل ۲ متر با هر مانع در چرخش کامل ۳۶۰ درجه)

 باید پیش‏‎بینی‎‏های لازم جهت پایداری در زمان خارج از سرویس بودن جرثقیل توسط وزنه‌های متعادل کننده در پایه و یا طناب‏‎های متعادل کننده مطابق توصیه سازنده شده باشد.

 مسیرهای دسترسی باید دارای استحکام کافی برای تحمل وزن یک شخص با وزن ۱۳۶kg را داشته باشند.

 راهروها و سکوهای سرویس باید ضد لغزش و دارای نرده محافظ و یا معادل آن بوده، عرض راهروها باید حداقل ۴۵۰mm باشد.

 فاصله بین پله‎‏های نردبان باید حداکثر ۳۰۰mm، فاصله بین سکوهای استراحت حداکثر ۶m و فاصله بین اجزای حلقه محافظ حداکثر ۳۰۰mm به صورت افقی و ۱۵۰۰mm به صورت عمودی باشد.

 در صورت انجام تعمیرات یا جوشکاری بر روی اعضای باربر سازه، رویه‏‎های جوش‏کاری و تأیید صلاحیت جوش‏کار باید بر اساس AWSD1. 1 و AWS D14. 3 انجام شده باشد.

 اجزای سازه باید فاقد ساییدگی، ترک خوردگی، خوردگی یا تابیدگی بوده، پیچ‎‏ها و پرچ‏‎ها محکم باشند.

 مکانیزم بالابری بار و بوم

• پایین آوردن بار و بوم تنها باید توسط موتور یا جک هیدرولیک انجام شده، بالابرها فاقد سیستم سقوط آزاد باشند (باید مجهز به سیستم ضد افزایش سرعت که با کنترل موتور عمل کنند باشند.)
• ژنراتور در نظر گرفته شده باید مناسب در نظر گرفته شده باشد تا از سرعت گرفتن در زمان پایین آمدن بار جلوگیری نماید و داغ نشود.
• بالابر بوم باید مجهز به متوقف کننده، قطع کن، شیر قطع کننده یا شیر تخلیه هیدرولیکی برای توقف بالابر و شیر یک طرفه برای سیلندر هیدرولیک باشد.
• در هنگام رسیدن بوم به بالاترین وضعیت خود (در صورت بلند شونده بودن بوم) و قلاب در پایین ترین وضعیت خود، حداقل باید دو دور (سه دور توصیه می‏شود) طناب به دور درام بالابر بار باقی بماند. (همینطور برای درام بالابر بوم)
• اتصال انتهای طناب به درام‌های بار و بوم باید مطابق توصیه سازنده طناب و جرثقیل باشد.
• لبه فلنج درام‏‎های بار و بوم باید به اندازه حداقل نصف قطر طناب فولادی (با حداقل مقدار ۳۱mm) بالاتر از لایه رویی طناب فولادی قرار‏ ‏گیرند.
• قطر دایره گام اولین لایه طناب بر روی درام‌های بار و بوم باید حداقل ۱۸ برابر قطر طناب باشد.
• درام‏‎های بار و بوم باید به قفل‏‎کن مانند رچت پاول مجهز باشند، در غیر این صورت درام‎‏های بار و بوم باید مستقیماً به موتور الکتریکی یا هیدرولیکی متصل شده باشند.
• قفل کن درام‎‏های بار و بوم باید توانایی نگه داشتن بار درجه‏‎بندی شده (یا بار اسمی و بوم) را بدون نیاز به عمل اضافی از طرف کاربر داشته و امکان کنترل آن از جایگاه کابین وجود داشته باشد.
• بالابرهای بار و بوم باید دارای تمهیدات ترمزگیری با توانایی تأمین ۱۲۵% گشتاور بالابرنده بار اسمی باشند.
• بالابرهای بار و بوم باید دارای ترمز کنترلی با توانایی کنترل سرعت پایین آوردن بار باشند.
• تمهیداتی برای توقف و نگه داشتن بار و بوم در صورت قطع منبع تغذیه/ فشار باید وجود داشته باشد. (این تمهیدات باید بصورت خودکار عمل کنند. توصیه می‎‏شود کنترل دستی برای پایین آوردن بار در این حالت فراهم شده باشد.)
• پدال‏‎های ترمز (در صورت وجود) باید به گونه‎‏ای باشند که پای کاربر بر روی آن نلغزد و دارای تمهیداتی برای نگه داشتن ترمز در وضعیت اعمال بدون نیاز به عمل اضافی از طرف کاربر باشند.
• باید تمهیداتی برای تنظیم ترمزها و کلاچ‎‏های مکانیزم بالابری و بوم وجود داشته باشد.
• ترمزها و کلاچ‎‏های اصطکاکی خشک باید دارای حفاظ باران و آلودگی بوده، دارای ظرفیت حرارتی مناسب باشند.
• در صورت استفاده از فنر در سیستم ترمز، فنر باید از نوع فشاری باشد.
• شیار قرقره‏‎ها باید فاقد عیوب سطحی (برای آسیب نزدن به طناب فولادی) و دارای جداره مخروطی، لبه‏‎های گرد و عمق کافی بوده، لبه‏‎های فلنج به طور دقیق به دور محور بچرخند.
• در صورت عدم استفاده از یاتاقان‏‎های با روان کاری دایمی، باید تمهیداتی برای روان کاری قرقره‏‎ها پیش‌بینی شده باشد.
• قرقره‏‎ها باید دارای حفاظ برای برگرداندن طناب به داخل شیار و گیر نکردن طناب‏‎ها در بلوک بار پایینی در صورت شل شدن طناب‌ها باشد.
• نسبت قطر دایره گام قرقره‌ها به قطر طناب باید حداقل ۱۵ برای بالابر بوم، ۱۸ برای بالابر بار و ۱۶ برای بلوک بار پایینی باشد.
• قلاب‌های بار و بوم باید دارای ضامن باشد (مگر اینکه استفاده از عملکردی از قلاب آن را بی‌استفاده کرده باشد) و فاقد ساییدگی بیش از ۱۰%، دفرمگی، ترک، خوردگی، بازشدگی دهانه بیش از ۵%، آسیب حرارتی، جوش کاری، تعمیرات و خوردگی رزوه باشد.
• اجزای مکانیزم بالابری بار (و بوم) باید فاقد ساییدگی، ترک خوردگی، خوردگی یا تابیدگی بوده، پیچ‏ها و پرچ‏ها محکم باشند.
• طناب‌های فولادی و تجهیزات طناب‏‎بندی
• ضریب اطمینان طناب‌های بالابر بار و بوم باید به ترتیب حداقل ۵ و ۵/۳ و ضریب اطمینان طناب‏های ساکن حداقل ۳ بوده و طناب‌ها دارای کشش یکسانی باشند.
• ساختار طناب‌های فولادی، بست‌های انتهایی و روش اتصال روش‌های سرویس و نگهداری باید مطابق توصیه سازنده جرثقیل یا طناب باشد.
• طناب‌های مورد استفاده در سیستم طناب‌پیچی بالابر بوم باید از نوع غیر از غیرنتاب استفاده شده باشد.
• طناب‌هایی که در معرض دمای بیش از ۲۸ درجه سانتی‌گراد هستند، باید دارای هسته فولادی باشند.
• طناب‌های ساکن(stay rope)، تکیه گاهی(guy rope) و نگهدار (pendant rope) باید دارای هسته فولادی، از نوع غیر از غیرنتاب و فاقد بست‌های پرسی باشند.
• اگر باری توسط بیش از یک بخش از طناب نگه داشته شود، باید کشش در این بخش‌ها متعادل شده باشد.
• در صورت استفاده از بست اشکی شکل، باید از انگشتی در داخل حلقه استفاده شده و پیچ‌های U شکل بر روی قسمت مرده طناب بسته شده و قسمت تحت بار طناب بر روی زین کلیپ (از چدن نرم استفاده نشود) قرار گرفته باشد. (مطابق با توصیه‌های سازنده طناب یا جرثقیل یا سازنده کلیپ)
• طناب‌های فولادی باید فاقد عیوبی بیش از حد پذیرش زیر باشند:

• ۲۱ تک سیم شکسته پراکنده در یک گام یا ۴ تک سیم شکسته پراکنده در یک گام و در یک دسته سیم
• در طناب‌های نتاب دو تک سیم شکسته در طول ۶ برابر قطر یا چهار تک سیم شکسته پراکنده در طول ۳۰ برابر قطر
• در طناب‌های ساکن، سه تک سیم شکسته در یک گام در هر قسمت از طناب یا دو تک سیم شکسته در اتصالات انتهایی،
• بیرون زدگی یک تک سیم شکسته در تماس با هسته و بیرون زدگی هسته،
• – تابیدگی، له شدگی، قفس پرنده شدن، یا سایر آسیب‎هایی که منجر به تابیدگی ساختار طناب می‌شود،
• – آسیب‌های آشکار تحت تاثیر حرارت شامل جوش کاری، برخورد با خطوط فشار قوی برق، صاعقه و …،
• – کاهش قطر نامی بیش از ۵ % و یا خوردگی شدید (ایجاد حفره)

۷-۱-۱- مکانیزم گردش سازه فوقانی

۱-۷-۱-۱- مکانیزم گردش باید دارای شتاب افزاینده و کاهنده کنترل شده و متفاوت در شروع به حرکت و توقف باشد.

۲-۷-۱-۱- در صورتی که جرثقیل دارای قابلیت چرخش آزادانه با باد است، باید تمهیداتی برای آزاد کردن سازه بالایی گردان، به منظور گردش آزادانه در هنگام غیرفعال بودن جرثقیل وجود داشته باشد.

۳-۷-۱-۱- باید تجهیزات ترمزگیری در هر دو جهت با قابلیت ماندن در وضعیت درگیر بدون دخالت کاربر وجود داشته، ترمزها بصورت خودکار در نبود جریان برق باید درگیر شوند.

۴-۷-۱-۱- باید تمهیداتی برای تنظیم ترمزها وجود داشته باشد.

۵-۷-۱-۱- ترمزها و کلاچ‏های اصطکاکی خشک باید مجهز به حفاظ باران و آلودگی بوده، دارای ظرفیت حرارتی مناسب باشند.

۶-۷-۱-۱- در صورت استفاده از فنر در سیستم ترمز باید از نوع فشاری باشد.

۷-۷-۱-۱- اجزای مکانیزم گردش باید فاقد ساییدگی، ترک خوردگی، خوردگی یا تابیدگی بوده، پیچ‏ها و پرچ‏ها محکم و قطعات متحرک دارای حفاظ محکم باشند.

۸-۱-۱- تجهیزات حرکت پایه

۱-۸-۱-۱- کلیدهای حد باید در انتهای مسیر حرکت و در موقعیتی قبل از برخورد پایه با ضربه گیرها یا متوقف کننده‏های انتهایی تعبیبه شده باشند.

۲-۸-۱-۱- باید وسیله کابل جمع‏کن جهت جلوگیری از بزور کشیده شدن کابل قدرت درطول مسیر تعبیه شده باشد.

۳-۸-۱-۱- حرکت پایه باید دارای شتاب افزاینده و کاهنده کنترل شده و متفاوت، در شروع به حرکت و توقف باشد.

۴-۸-۱-۱- در هنگام حرکت پایه، باید یک سگینال صوتی به صورت خودکار به صدا در ‏آید.

۵-۸-۱-۱- کالسکه پایه باید مجهز به پاک‏کننده ریل‏ها (جاروبک) بوده که تا پایین تر از تاج ریل امتداد یافته باشد.

۶-۸-۱-۱- پشت چرخ‏های کالسکه پایه‏ باید حفاظ و مانع سقوط کالسکه به اندازه‏ای که سبب سقوط از جرثقیل نشود، وجود داشته باشد.

۷-۸-۱-۱- کالسکه پایه باید مجهز به ترمز خودکار پارک باشد که در هنگام قطع منبع قدرت یا فشار به صورت خودکار درگیر ‏شود.

۸-۸-۱-۱-  باید تمهیداتی برای تنظیم ترمزها وجود داشته باشد.

۹-۸-۱-۱- ترمزها و کلاچ‏های اصطکاکی خشک باید دارای حفاظ در برابر باران و آلودگی ‏باشند، ضمناً باید دارای ظرفیت حرارتی مناسب باشند.

۱۰-۸-۱-۱- در صورت استفاده از فنر در سیستم ترمز باید از نوع فشاری باشد.

۱۱-۸-۱-۱- تمهیداتی برای قفل کردن چرخ‏های پایه در هنگام عدم حرکت جرثقیل وجود داشته باشد.

۱۲-۸-۱-۱- اجزای پایه متحرک باید فاقد ساییدگی، ترک خوردگی، خوردگی یا تابیدگی بوده، پیچ‏ها و پرچ‏ها محکم و قطعات متحرک دارای حفاظ محکم باشند.

۹-۱-۱- تجهیزات افزایش ارتفاع

۱-۹-۱-۱- در صورت بالا بردن جرثقیل از روی نردبان باید راهنماهایی برای نگه داشتن نردبان در موقعیت برای درگیری با گیره‏ها تعبیه شده باشد.

۲-۹-۱-۱- در صورت هیدرولیکی بودن مکانیزم بالا بردن جرثقیل، باید جک‏های هیدرولیک مجهز به شیر یک طرفه یکپارچه با جک، گیج فشار و شیر اطمینان باشد.

۳-۹-۱-۱- مکانیزم بالا بردن جرثقیل باید دارای تجهیزاتی قفل شونده (خود قفل شو) برای نگه داشتن قسمت بالا برده شده جرثقیل در وضعیت بلند شده باشد. (جک هیدرولیکی درحین استفاده از جرثقیل نباید تحت بار باشد.)

۴-۹-۱-۱- باید تمهیداتی برای نگه داشتن گوه‏ها در وضعیت درگیر و جلوگیری از سقوط گوه‏ها در صورت خروج از درگیری وجود داشته باشد.

۵-۹-۱-۱- در صورت استفاده از طناب‏های فولادی در مکانیزم بالا بردن جرثقیل، باید کشش طناب‏ها یکسان شده، ضریب اطمینان آن‏ها حداقل ۵/۳ باشد و تمهیداتی برای کاهش احتمال گیر کردن جرثقیل در حین بالا و پایین بردن پیش‏بینی شده باشد.

۶-۹-۱-۱- اجزای مکانیزم افزایش ارتفاع باید فاقد ساییدگی، ترک خوردگی، خوردگی یا تابیدگی بوده، پیچ‏ها و پرچ‏ها محکم و قطعات متحرک دارای حفاظ محکم باشند.

۱۰-۱-۱- کالسکه بار

۱-۱۰-۱-۱- حرکت کالسکه باید دارای شتاب افزاینده و کاهنده کنترل شده و متفاوت در شروع به حرکت و توقف بوده و مانع سقوط (stop) یا بافر برای حرکت کالسکه در هر دوطرف جیب نصب شده باشد.

۲-۱۰-۱-۱- بدنه کالسکه باید بترتیبی مهار و یا فیت شده باشد که از ریل‏های راهنما در شرایط بارجانبی و یا شکستن محورها جدا نشود.

۳-۱۰-۱-۱- کالسکه باید مجهز به ترمزی باشد که در هنگام قطع منبع برق یا فشار و یا اشکال درعملکرد درایو طناب کالسکه عمل کرده، بدون نیاز به عمل اضافی از طرف کاربر (خودکار) در وضعیت درگیر باقی بماند؟

۴-۱۰-۱-۱- باید کالسکه مجهز به ترمز خودکار برای جلوگیری از حرکت کالسکه به سمت نوک بوم در صورت پاره شدن طناب رانش کالسکه باشد.

۵-۱۰-۱-۱- باید تمهیداتی برای تنظیم ترمزها و کلاچ‏ها کالسکه وجود داشته باشد.

۶-۱۰-۱-۱- ترمزها و کلاچ‏های اصطکاکی خشک باید دارای حفاظ باران و آلودگی بوده، دارای ظرفیت حرارتی مناسب باشند.

۷-۱۰-۱-۱- در صورت استفاده از فنر در سیستم ترمز باید از نوع فشاری باشد.

۸-۱۰-۱-۱- در صورت وجود قرقره نوک بوم، باید حداقل یک نوار عریض رنگ آمیزی شده در هر دو طرف با رنگ روشن و با کنتراست بالا وجود داشته باشد.

۹-۱۰-۱-۱- اجزای کالسکه باید فاقد ساییدگی، ترک خوردگی، خوردگی یا تابیدگی و دارای تمهیدات جلوگیری از سقوط بوده، پیچ‏ها و پرچ‏ها محکم باشند.

۱۱-۱-۱- ابزارهای کمک عملیاتی

۱-۱۱-۱-۱- باید نشان‏گرهایی برای مقدار بار، زاویه بوم یا شعاع عملیاتی (یا پرچم قابل مشاهده توسط کاربر) تعبیه شده باشند.

۲-۱۱-۱-۱- تمهیداتی برای تشخیص سرعت باد در کابین، با هشدار دیداری یا شنیداری در کابین و وسیله کنترل بی سیم باید تعبیه شده باشند.

۳-۱۱-۱-۱- کلید حد نهایی و دورانداز برای حرکت کالسکه و بوم باید در دو انتهای مسیر وجود دااشته باشد.

۴-۱۱-۱-۱- کلید حد بالا (مانع دوبلوکه شدن) و دورانداز باید برای حرکت رو به بالای قلاب وجود داشته باشد.

۵-۱۱-۱-۱- کلید حد پایین حرکت قلاب باید در موقعیتی تعبیه شده باشد که حداقل ۲ دور (۳ دور توصیه می‏شود) طناب به دور درام باقی بماند.

۶-۱۱-۱-۱- در صورت متحرک بودن پایه جرثقیل، باید کلید حد نهایی در دو انتهای مسیر حرکت پایه تعبیه شده باشد.

۷-۱۱-۱-۱- باید سنسور اضافه بار و محدودکننده زاویه (متناسب با بار بلند شده) وجود داشته باشد.

۸-۱۱-۱-۱- تجهیزات محدودکننده فشار در مدارهای هیدرولیکی و پنوماتیکی باید تعبیه شده باشد.

۹-۱۱-۱-۱- محدودکننده‏ها و نشان دهنده‏ها می‏بایست تعبیه شده باشد. (برای جرثقیل‏های با ظرفیت ۳ تن و بیشتر الزامی بوده و برای بیش از یک تن و یا گشتاور واژگونی ۴۰۰۰۰ نیوتن متر توصیه می‏شود.)

۱۰-۱۱-۱-۱- برای تمامی مناطق و پیکربندی‏های جرثقیل که کاربردی ندارند باید با استفاده از محدودکننده‏ها آنها را غیرقابل بهره برداری نموده باشند.

۱۱-۱۱-۱-۱- درصورت نیاز به جداسازی اجزا درحین آزمون، بعد از آزمون، امکانات وارسی و یا تنظیم مجدد وسایل فراهم شده باشد.

۱۲-۱۱-۱-۱- هشدارهای نشانگر و محدودکننده درصورت وجود باید از هم قابل تشخیص باشند.

۱۳-۱۱-۱-۱- باید تمهیداتی برای بازرسی روزانه محدودکننده‏ها و نشان دهنده هاپیش‏بینی شده باشد. (در هنگام آزمون روزانه دقت الزامی نیست)

۱۴-۱۱-۱-۱- باید پس از فعال شدن محدودکننده امکان حرکت در جهت مخالف تا یک وضعیت ایمن وجود داشته باشد.

۱۵-۱۱-۱-۱- تمامی حرکات در جرثقیل بوسیله نیروی خارجی و یا توصیه سازنده باید دارای محدودیت‏های حرکتی باشد.

۱۶-۱۱-۱-۱- درستی صفحه نشانگر فاصله قلاب باید دارای تلرانس %۲± طول واقعی و نشانگر شعاع از ۰- تا %۱۰+ شعاع واقعی باشد.

۱۷-۱۱-۱-۱- نشانگر چرخش قرقره طناب باید بتواند حرکت طناب طولی ۵۰ میلی متر روی قرقره را بصورت لمسی، شنیداری و یا دیداری را تشخیص دهد.

۱۲-۱-۱- بوم (بازو) و بازوی وزنه تعادل

۱-۱۲-۱-۱- بازوی وزنه تعادل باید دارای آرایش مناسب برای گرفتن و نگه داشتن وزنه‏های تعادل در جای خود و تمهیدات مناسب برای جلوگیری از محل خود خارج شدن وزنه‏ها باشد.

۲-۱۲-۱-۱- در صورت قابل جابه جایی بودن وزنه‏های تعادل، باید جا به جایی آن‏ها به صورت خودکار انجام شود، در صورتی که تنظیم موقعیت وزنه‏های تعادل با طناب فولادی انجام می‏شود، باید تمهیداتی برای جلوگیری از حرکت کنترل نشده وزنه‏ها در صورت پارگی طناب پیش‏بینی شده باشد.

۳-۱۲-۱-۱- بوم یا بازوی وزنه باید فاقد علائم یا پنل‏های تبلیغاتی باشد. در صورتی که سازنده در شرایطی نصب آن‏ها را مجاز اعلام کرده باشد، باید ابعاد و موقعیت آن‏ها در محدوده مجاز اعلام شده از طرف سازنده باشد. (وجود هرگونه صفحه پنل، علایم، سازه اضافی، انبار، حصار بجز موارد تهیه شده و برآورد شده در طراحی سازنده غیرمجاز است.)

۴-۱۲-۱-۱- مسیرهای دسترسی دارای عرض حداقل mm450 و استحکام کافی برای تحمل وزن شخصی به وزن kg136بوده، راهروها و سکوهای سرویس ضد لغزش و دارای نرده محافظ باشند.

۵-۱۲-۱-۱- تمامی اجزای متجرک مانند چرخ دنده‏ها، زنجیرها و. . . که خطر برخورد با افراد را دارند در زمان عملکرد عادی باید محافطت شوند و درمحلی که امکان ایستادن فردی در آن نقطه وجود دارد باید تحمل وزنی معادل kg136 را داشته باشند. (توصیه می‏شود تمهیداتی فراهم شود که برای روغنکاری تحهیزات متحرک نیازی به باز کردن پوشش‏ها نباشد.)

۶-۱۲-۱-۱- باید تمهیدات دسترسی در طول بوم (راهرو یا سبد متصل به کالسکه) تأمین شده باشد.

۷-۱۲-۱-۱- در صورت تأمین دسترسی در طول بوم از طریق سبد متصل به کالسکه باید سبد مذکور دارای لیبل ظرفیت، دستورالعمل استفاده و ابعاد حداقل ۳۵/۰ m  × ۵/۰m باشد.

۸-۱۲-۱-۱- وسیله اندازه‏گیری سرعت باد باید بر روی یا در نزدیکی بالاترین قسمت جرثقیل نصب شود.

۹-۱۲-۱-۱- اجزای بوم و بازوی وزنه تعادل باید فاقد ساییدگی، ترک خوردگی، خوردگی یا تابیدگی بوده، پیچ‏ها و پرچ‏ها محکم باشند.

۱۳-۱-۱- تجهیزات برقی و کنترلی

۱-۱۳-۱-۱- کلید اصلی باید قابلیت قفل شدن در وضعیت قطع بوده و دارای حفاظت در برابر اضافه جریان بر روی یا کنار پایه جرثقیل نصب شده باشد.

۲-۱۳-۱-۱- برق تغذیه جرثقیل باید دارای حفاظت در برابر جابه جایی فازهای ورودی و هر موتور الکتریکی دارای حفاظت اضافه بار باشد.

۳-۱۳-۱-۱- جرثقیل می‏یایست دارای حفاظت در برابر صاعقه باشد. (توصیه با نظر شخص ذی‏صلاح)

۴-۱۳-۱-۱- مدارهای برقی باید بین قسمت‎های ثابت و چرخنده جرثقیل از داخل اتصالاتی با امکان چرخش مداوم عبور داده شده باشند.

۵-۱۳-۱-۱- اجزای برق‏دار باید در برابر تماس افراد و آغشته شدن به گریس، روغن و رطوبت حفاظت شده باشند.

۶-۱۳-۱-۱- حفاظ‏های نصب شده باید برای تجهیزات برقی دارای استحکام کافی بوده، تا از تماس غیرعمدی در شرایط کارکرد عادی جلوگیری نمایند و یا در موقعیتی نصب شده باشند، که در معرض آسیب و دفرمه شدن نباشند.

۷-۱۳-۱-۱- برق تغذیه جرثقیل باید مجهز به مانع استارت مجدد در هنگام قطع برق بوده، به طوری که در صورت قطع برق، برای وصل مجدد آن نیاز به بازگرداندن کلید به وضعیت خاموش یا فشار دادن کلید reset باشد.

۸-۱۳-۱-۱- ابزارهای کنترلی در دسترس کاربر، و با علائم متناسب با حرکت مرتبط، و یا متناسب با عملکردشان باید علامتگذاری شده باشند.

۹-۱۳-۱-۱- ابزارهای کنترلی باید دارای چیدمان مناسب بوده، با رها کردن اهرم آن به وضعیت خنثی باز ‏گردند.

۱۰-۱۳-۱-۱- باید تمهیداتی در دسترس کاربر برای قطع منبع تغذیه الکتریکی از موقعیت کاربر وجود داشته و نیز تمهیداتی در دسترس کاربر برای استارت و استاپ دارای امکان قفل در وضعیت قطع و نیز انتخاب سیستم انتقال قدرت و کلاچ تعبیه شده باشد.

۱۱-۱۳-۱-۱- نیروی اعمالی ابزارهای کنترلی در اهرم‏های دستی باید حداکثر N156 و در پدال‏های پایی حداکثر N225 و حداقل N35 باشد.

۱۲-۱۳-۱-۱- کورس اهرم‏های کنترلی دستی در اهرم‏های دوطرفه باید حداکثر mm360، در اهرم‏های یک طرفه حداکثر mm610 و کورس پدال‏های پایی حداکثر mm260 باشد.

۱۳-۱۳-۱-۱- در صورت وجود کنترل بی‏سیم، باید در صورت غیرفعال شدن سیگنال یک حرکت، حرکت مرتبط با آن متوقف شود و تمهیداتی برای توقف اضطراری وجود داشته باشد.

۱۴-۱۳-۱-۱- در صورت وجود چند جایگاه کنترلی، باید از عملکرد هم زمان ابزارهای کنترلی جلوگیری شود.

۱۵-۱۳-۱-۱- یک وسیله سیگنال‏دهنده صوتی باید در دسترس کاربر مستقر در جایگاه کنترلی وجود داشته باشد.

۱۶-۱۳-۱-۱- در صورت وجود مقاومت‏های ترمزی (رزیستورها)، باید به طور مناسبی مهار شده باشند تا از ارتعاش اضافی آنها جلوگیری شود و حفاظت در برابر ریزش اجزای فلزی شکسته یا ذوب شده و تمهیداتی برای جلوگیری از انباشته شدن مواد ریزشی آن پیش‏بینی شده باشد.

۱۷-۱۳-۱-۱- در صورت استفاده از موتور احتراق داخلی، باید شرایط زیر در مورد آن برقرار باشند:

– ابزارهای کنترلی برای استارت و استپ، کنترل سرعت، توقف اضطراری، انتخاب سیستم انتقال قدرت و کلاچ تعبیه شده، در دسترس کاربر قرار داشته باشند،

– گازهای اگزوز با لوله‏کشی به بیرون اتاقک و دور از کاربر هدایت شده باشند،

– لوله‏های اگزوز باید دارای حفاظ یا عایق باشند،

– لوله پرکننده سوخت در برابر نشت یا سرریز شدن سوخت بر روی موتور، اگزوز یا تجهیزات برقی حفاظت شده باشد.

۱۸-۱۳-۱-۱- در صورت وجود موتورهای هیدرولیکی، باید تمهیداتی برای توقف خودکار موتور احتراق داخلی در هنگام قطع فشار هیدرولیک پیش‏بینی شده باشد.

۱۹-۱۳-۱-۱- در مدارهای هیدرولیکی/پنوماتیکی باید شیر اطمینان- فشارشکن برای کنترل فشار در هر مدار و نیز تمهیداتی جهت جلوگیری از دست‏کاری افراد غیرمجاز تعبیه شده باشد.

۲۰-۱۳-۱-۱- تجهیزات برقی، هیدرولیکی و پنوماتیکی و موتور احتراق داخلی باید سالم و عملکرد آن‏ها مناسب باشد.

۱۴-۱-۱- اتاقک (کابین)

۱-۱۴-۱-۱- کابین باید از جنس مواد غیرقابل اشتعال، دارای روشنایی کافی و تمهیدات تهویه، با حفاظت در برابر شرایط آب وهوایی بر روی سازه بالایی گردان تعبیه شده باشد.

۲-۱۴-۱-۱- صندلی کابین برای کاربر باید قابل تنظیم بوده، دارای پشتی باشد.

۳-۱۴-۱-۱- کابین باید دارای آتش خاموش کن با حداقل درجه‏بندی BC 10 باشد.

۴-۱۴-۱-۱- در صورت لزوم سرویس از سقف اتاقک، باید دارای سطح ضد لغزش، با تحمل وزن یک شخص kg136 و مجهز به نردبان یا پله دسترسی باشد.

۵-۱۴-۱-۱- تمهیداتی برای جلوگیری از باز یا بسته شدن ناخواسته در و بسته شدن ناخواسته پنجره‏ها باید وجود داشته باشد.

۶-۱۴-۱-۱- در صورت تعبیه دریچه افقی برای دسترسی به کابین، باید کابین دارای خروجی اضطراری بوده، ابعاد دریچه حداقل ۵۵۰ mm × ۵۵۰mm باشد، در صورت نصب دریچه سقفی باید بازشوی آن به سمت بالا باشد.

۷-۱۴-۱-۱- پنجره باید در جلو، دو سمت جانبی تعبیه شده باشد، شیشه‏ها از جنس شیشه یا مواد شفاف و ایمنی باشد. (توصیه می‏شود پنجره‏ها با امکان مشاهده کالسکه و نقاط باربرداری برای اپراتور باشد.)

۸-۱۴-۱-۱- باید تمهیداتی برای تمیز کردن شیشه‏ها از داخل پیش‏بینی شده باشد. در غیر این صورت، باید سکوهای بیرونی به این منظور تعبیه شده باشند.

۹-۱۴-۱-۱- باید عرض، عمق و ارتفاع داخل اتاقک به ترتیب حداقل mm1200، mm1000 و mm2000 باشد.

۱۰-۱۴-۱-۱- کابین باید براحتی تمیز شود و سیم کشی‏های برق و خطوط هیدرولیک جداگانه از هم اجرا شده باشند و هردو بطور موثر در برابر آسیب‏ها محافظت شده باشند.

۱۱-۱۴-۱-۱- نرده محافظ باید دارای ارتفاع mm900 تا mm1100 و یک میله میانی و ورق پاخور دارای ارتفاع حداقلmm10 داشته باشد.

۱۲-۱۴-۱-۱- اجزای اتاقک باید فاقد ساییدگی، ترک خوردگی، خوردگی یا تابیدگی بوده، پیچ‏ها و پرچ‏ها محکم باشند.

۱۵-۱-۱- آزمون‏ها

۱-۱۵-۱-۱- آزمون تعادل رو به عقب در وضعیت کوتاه ترین طول مجاز بوم و در بالاترین موقعیت (بیش ترین زاویه)، جرثقیل بدون بار، کالسکه در کم ترین شعاع ممکن، جرثقیل بر روی مسیر یا فونداسیون تراز و درگیر نبودن گیره‏های ریل، انجام شده و مورد تأیید قرار گیرد. (تنها برای جرثقیل‏هایی که سازنده توصیه کرده است این تست انجام شود)

۲-۱۵-۱-۱- آزمون‏های عملکردی (بدون بار) باید شامل عملکردهای بالا بردن و پایین آوردن بار و بوم، حرکت دادن کالسکه، گرداندن سازه بالایی، عملکرد ترمزها و کلاچ‏ها، تجهیزات محدودکننده، قفل کننده و ایمنی و تمامی کنترلرها و انجام شده و مورد تأیید قرار گیرند.

۳-۱۵-۱-۱- آزمون‏های بار (با بار اسمی، موارد مشابه موارد بند قبل) باید انجام شده و مورد تأیید قرار گیرند.

۴-۱۵-۱-۱- آزمون‏های تکیه‏گاه در جرثقیل برجی ساختمان سازی و دائمی با بار اسمی در حداکثر شعاع در سایت به شرح زیر انجام باید شده و مورد تأیید قرار گیرد:

– در جرثقیل خودایستا: بصورت گردش آرام ۳۶۰ درجه (اگر موقعیت‎هایی از سایت اجازه گردش با بار وجو نداشته باشد باید بدون بار گردش انجام شود.)

– در جرثقیل با پایه متحرک: در موقعیت اعمال حداکثر نیرو به یک چرخ یا بوژی، حرکت در کل طول مسیر، بازگشت با اعمال بار مشابه به چرخ یا بوژی دیگر در موقعیت اعمال حداکثر نیرو و همینطور برای همه چرخ یا بوژی‏ها و عدم جابه جایی یا آسیب دیدگی اجزای تکیه‏گاه

۱۶-۱-۱- سکوی بالابرنده

۱-۱۶-۱-۱- عرض ورودی درب حداقل mm640 و ابعاد دریچه سقفی در صورت وجود حداقل mm160 می‏باشد.

۲-۱۶-۱-۱- کابین باید مجهز یه جعبه ابزار (غیرقابل اشتعال و دارای مهار مطمئن)، آتش خاموش‏کن (حداقل درجه‏بندی: ۰۱ BC)، روشنایی کافی باشد.

۳-۱۶-۱-۱- کابین در معرض حرارت (مواد مذاب): باید کاملاً پوشیده، کمربند فلزی، شیشه ایمنی مقاوم به گرما، کف عایق، ورق فلزی به ضخامت حداقل mm3 در فاصله حداقل mm152 زیر کابین، درساخت آن از مواد غیرآتش زا استفاده شود.

۴-۱۶-۱-۱- کابین و اتصالات آن باید فاقد ساییدگی، ترک خوردگی، خوردگی، تابیدگی و ارتعاشات مخرب در قطعات بوده و تمامی پیچ‏ها و پرچ‏ها مطابق دستورالعمل سازنده محکم شده باشند.

۵-۱۶-۱-۱- کابین باید براحتی تمیز ‏شود و سیم‎کشی‏های برق و خطوط هیدرولیک جداگانه از هم اجرا شده اند و هردو بطور موثر در برابر آسیب‏ها محافظت شده باشند.

۱۷-۱-۱- آزمون‏ها Tests

۱-۱۷-۱-۱- آزمون‏های عملکردی: بالا بردن و پایین آوردن قلاب‏ها، حرکت دادن کالسکه و پل، کلیدهای حد بالابری و حرکت طولی و عرضی، تجهیزات قفل‏کننده و نشان‏گرها

۲-۱۷-۱-۱- تست خیز پل (با بار درجه‏بندی شده): ۸۸۸/۱ عرض دهانه (پل خمیده)، ۶۰۰/۱ (پل غیرخمیده)

۳-۱۷-۱-۱- ترمزهای نگهدارنده برای هر واحد بالابری به شفت موتور و یا گیربکس کاهنده و با ترک کافی۱۲۵% ترک بالابری برای ترمز

۴-۱۷-۱-۱- غیرمکانیکی، ۱۰۰% ترک بالابری برای هریک از دو عدد ترمز نگهدارنده و درآخر ۱۰۰% ترک بالابری برای یک ترمز مکانیکی کنترلی، فنر فشاری، ترمز برای کالسکه و پل (در صورت حرکت موتوری) و تمهیدات تنظیم

۵-۱۷-۱-۱- ضربه‏گیرهای پل و کالسکه درشرایط قطع برق به ترتیب با ۴۰% و ۵۰% سرعت نامی باید توانایی جذب انرژی را داشته باشند.

۶-۱۷-۱-۱- ترمزهای نگهدارنده برای هر واحد بالابری که مواد مذاب را جا به جا می‏کنند با ترک کافی(دو ترمز نگهدارنده به اندازه ۱۰۰% ترک بالابری و یک ترمز کنترلی، یک ترمز مکانیکی و یک ترمز نگهدارنده به اندازه ۱۵۰% ترک بالابری یا یک ترمز کنترلی با قابلیت عملکرد در حین پایین آمدن بار در شرایط قطع برق،

۷-۱۷-۱-۱- ترمز کالسکه و پل و ترمز عملکردی (در صورت موتور برقی) در فاصله‏ای  برابر با ۱۰% سرعت و با بار درجه‏بندی شده توقف ‏کند.

۸-۱۷-۱-۱- ترمز کالسکه و پل و ترمز پارک (در صورت وجود) باید در برابر نیروی افقی معادل ۱% کل وزن کالاسکه و بالابری+ باراسمی ثابت بماند.

۹-۱۷-۱-۱- ظرفیت حرارتی کلیه ترمزها با تکرار عمل حرکت و ترمز و یا توصیه سازنده و عملکرد خودکار در هنگام قطع منبع قدرت بررسی شود.

۱۰-۱۷-۱-۱- آزمون بار با ۱۰۰ تا ۱۲۵% بار اسمی و یا مطابق دستورالعمل سازنده شامل بالا بردن بار با ارتفاع حداقل (تا حد آویزان شدن ۲۰ تا ۳۰ سانتی متر)، حمل بار در کل طول پل، حمل بار در کل طول مسیر طولی با قرارگیری کالسکه در یکی از دو انتهای پل (و بالعکس)، پایین آوردن بار و توقف و نگه داشتن بار با ترمز، بررسی سازه، جوش‏ها و رنگ‏ها

۱۸-۱-۱- اجزای بار آزمون

۱-۱۸-۱-۱- اجزای بار آزمون می‏تواند شامل موارد زیر باشد:

– قطعات جداگانه فولادی و/یا بلوکه هایی از سایر مواد از جمله بلوک سیمان

– محفظه‏های پر از آب یا شن یا سایر مواد دانه‏ای با چگالی یکنواخت

– محفظه‏های حاوی بارهای آزمون می‏تواند از هر محفظه‏ای با قابلیت تحمل ایمن بار آزمون باشد. محفظه بایددارای علامت‏گذاری روی دیواره برای نشان دادن حجم، دارای شکل ساده برای محاسبه و دارای وسیله‏ای موثر برای تخلیه و پر کردن باشد.

تعیین روش وزن بار آزمون به روش‏های مستقیم، ترکیبی بر اساس استاندارد ISIRI-10070 انجام می‏شود. رویه آزمون باید مطابق با الزامات سازنده جرثقیل باشد. افزایش تدریجی بار آزمون می‏تواند در آزمون‏های استاتیک و پایداری مشخص شده در استاندارد ملی ۱۰۰۶۲ و یا ISO 4310 صورت پذیرد.

گزارش اندازه گیری جرم بار آزمون می‏تواند مستقل و یا همراه آزمون جرثقیل ارایه شود و باید شامل:

۱- داده‏های عمومی بار و تاریخ و محل اندازه‏گیری‏ها

۲- نام وآدرس سازمان/شخصی که اندازه گیری‏ها و محاسبات جرم بار را انجام داده است.

۳- تجهیزات بکار رفته برای اندازه گیری و داده‏های ثبت شده و آخرین کالبراسیون تجهیزات

۴-نتایج اندازه گیری‏ها و/یا محاسبات جرم آزمون

۱۹-۱-۱- گواهی آزمون و تأیید سلامت:

بعد از تکمیل آزمایش، گزارشی از فهرست نتایج و یافته‏های آزمایش باید تهیه شود. گزارش باید به شناسایی جرثقیل مورد آزمایش، مکان و زمان انجام آزمایش‏ها، نام ناظر آزمایش بپردازد.

گزارش باید برای هر یک از حالت بارها، مکان‏ها، چیدمان‏ها، روش‏ها، و یافته‏ها منحصر به فرد باشد.

در صورت عدم مشاهده عیب در دستگاه و یا رفع عیب مطابق دستور کار بازرسی فنی و نهایتاً انجام تست بار، گواهی‏نامه آزمون و تایید سلامت جرثقیل سقفی / دروازه‏ای تأیید می‏شود. ذکر تاریخ آزمایش و تاریخ اعتبار گواهی سلامت الزامی است.

تعاریف: